Kerstspeech 31 mei, 2008

Beste vrienden,

Daar zitten we dan. Weer een jaar voorbij. Tjongejongejonge wat gaat dat snel. En het was een mooi jaar! Een jaar met hoogtepunten, maar ook met dieptepunten. Beste vrienden, ik ben zéér vereerd dat ik deze, nú al prachtige avond met jullie mag delen.

Het is fijn om al jullie gezichten weer eens bij elkaar te zien. Zo vaak komt het niet voor dat wij allen tezamen op één plek aanwezig zijn. Wanneer was toch de laatste keer? Was het bij Iris' welkomstfeestje? Het bowlen in de Niadome te Boekel? Nieuwjaar 2007? Of wellicht vakantie Blankenberghe? Jullie zien het; het is alweer té lang geleden.

Natuurlijk is het te verklaren. De meeste van ons zullen dit jaar 21 jaar oud worden, anderen zijn deze grens reeds gepasseerd. Een tweetal onder ons woont al enige tijd samen, andere hebben het ouderlijk huis verlaten en verkiezen de vrijheid van het studentenleven boven de gemak van het bij papa&mama wonen. Anderen maken gebruik van de 21-jaren grens om een motorrijbewijs te halen en een enkeling gaat op grote reis naar een land hier ver vandaan. Ja vrienden, onze verschillende levens maken het plannen van collectieve ondernemingen een heel karwei, zo bleek ook bij het plannen van dit kerstdiner, waar een aanzienlijke hoop digitale post aan vooraf ging.

Is het niet apart, maar ó zo mooi, dat het pad des levens van dit clubje verschillende mensen elkaar kruiste en daar een hechte vriendschap uit ontstond? Soms, als ik het ene weekend met één van jullie in de kelder van een jongerencentrum sta en ik het volgende weekend met iemand anders sta te spacen in een discotheek, en ik het weekend dáár weer op bij een van jullie op de bank hang en 'Ben-ik-een-Banaan' speel, word ik wel eens verdrietig: zou het niet leuk zijn als we toch altijd met z'n allen ergens heen konden gaan? Toch duurt dit verdriet nooit lang! Want dan denk ik bij mezelf dat het juist deze verschillen zijn, die de vriendschap tussen ons allen zo mooi maakt!

Ik hoor jullie denken: "Die Marcel, is 'ie bijna klaar, ik heb zin in toetje!" en "Gaat 'ie ook nog positieve dingen vertellen?" Het antwoord hierop is: Nee, nog lang niet en ja, dat doe ik nu!

Beste vrienden, wat hebben we het afgelopen jaar veel gelachen!

Mag ik jullie herinneren aan het afscheidsfeestje van Iris, hoe we door de striemende regen moesten fietsen om er te komen. Hoe we met een fiets zonder remmen de afgrond richting Waal in reden. Hoe mijn haar de hele avond kut zat. Hoe ik de ergste openingszin ever zei tegen een onbekend meisje waarvan ik dacht dat het Hanneke was? Hoe we die nacht nauwelijks een oog dicht deden.

Mag ik jullie herinneren aan de keer dat Wijnand ons uitnodigde in zijn nieuwe crib te Haarlem/Hilversum/DenHaag/. Onze verbaasde blikken toen de lichten in de kroeg al rond 11 uur aan gingen terwijl Wijnand ons sterke verhalen had verteld over tot 6 uur uitgaan. De IJS-EN-IJS koude nacht, omdat de verwarming kapot bleek.

Mag ik jullie herinneren aan de het feestje van Hanneke, ter ere dat ze als eerste klaar is met haar vervolgstudie. De vele flessen drank die daarbij opgingen. Remco die de hele avond Biker Bild off op zijn eigen verjaardag kijkt. Remco die zo zat is dat íe onder de douche in slaap viel. Wijnand die ons laat zien hoe goed hij in Mario is.

Mag ik jullie herinneren aan carnaval 2008 waar ik helemaal niet bij ben geweest. Hoe jullie, en vooral Johan erg veel plezier hadden met dit feest. Hoe Johan&Femke vele prijzen in de wacht hebben gesleept met hun carnavalswagen.

Mag ik jullie herinneren aan een dagje skiën, de keer dat Jorrit voor de grap Monsters downloadde en we dit nog geniale spel nog steeds doen. Femke die daarvan baalt. De vele keren dat Wijnand verloor met toepen/poker/blackjack omdat Johan vals speelt. Al die keren dat Femke, Eva of Iris gebobt heeft, nog bedankt daarvoor. Mag ik jullie herinneren aan Femkes verjaardag, Eva die kampioen wordt bij basketbal, de kou en plezier tijdens Paaspop, de vele nachten die Margo doortrok om te leren, Margo die nieuwe liefde vindt in de vorm van Jaimy, die de keer dat ik praatte met iemand met een verstandelijke beperking, het welkomstfeest van Iris, het jammen boven de Spar bij Dave Blummel, de vele nutteloze conversaties op het gastenboek, al die keren naar de bioscoop, al die keren naar de bioscoop terwijl Wijnand ook mee had gekund, de vele films die gekeken zijn. Johan die een 10-persoons tent koopt, Jorrit die zijn propedeuse haalt, Johan die daar nog wel even over doet, het te laat zijn voor kaartjes voor Pinkpop, het wel op tijd zijn voor Rockwerchter, en Zwarte Cross, De vele keren bij de Tel Aviv, De tel Aviv die dícht ging, Pinksterpar-t, een dagje Bobbejaanland, Colette, de Tel Aviv die weer open ging, Sleutelbosch Plugged, twee nieuwe motoren binnen de vriendenkring... Ik kan nog wel even doorgaan, maar ik denk dat mijn punt duidelijk is: er is ontzettend veel gelachen. En ik ben er van overtuigt dat ook in de toekomst momenten zullen komen waaraan we met plezier gaan terug denken.

Beste vrienden, wat ik jullie eigenlijk wil zeggen is dit: Ik ben blij dat deze momenten waarbij ik mijn béste vrienden samen zie genieten met z'n allen, nog bestaan! Ik zou zeggen schep nog eens op, het mag, laat nog wat bier komen en maak er nog een mooie avond van, en dat er nog vele van deze mogen volgen!

Proost en tot volgend jaar.